ശാസ്ത്രമേളകളിൽ നാം കാണുന്നത് കുട്ടിയുടെ ശാസ്ത്രമാണോ, അതോ കുട്ടിക്കുവേണ്ടി മുതിർന്നവർ ഒരുക്കിയ ശാസ്ത്രമാണോ? ഒരു പുതിയ ശാസ്ത്രമേളാ സംസ്കാരത്തിലേക്ക് ഭാഗം 2
മത്സരം തീവ്രമാകുമ്പോൾ ശാസ്ത്രമേളയുടെ സംസ്കാരം മാറുന്നു
ശാസ്ത്രമേള സ്കൂളുകൾ തമ്മിലുള്ള
ആരോഗ്യകരമായ മത്സരം സൃഷ്ടിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.
ഒരു സ്കൂൾ മികച്ച മോഡൽ
അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
മറ്റൊരു സ്കൂൾ അതിലും മികച്ചത് ചെയ്യാൻ
ശ്രമിക്കുന്നു.
അങ്ങനെ നിലവാരം ഉയരാം.
എന്നാൽ മത്സരത്തിന് മറ്റൊരു ഫലവും
ഉണ്ടാകാം.
ഒരു സ്കൂൾ വളരെ വലിയ സാമ്പത്തിക
വിഭവങ്ങളും വിദഗ്ധസഹായവും ഉപയോഗിച്ച് അത്യാകർഷകമായ ഒരു അവതരണം ഒരുക്കുന്നു.
അത് ശ്രദ്ധ നേടുന്നു.
മറ്റുള്ളവർ അതേ നിലവാരം കൈവരിക്കേണ്ട
സമ്മർദ്ദം അനുഭവിക്കുന്നു.
പിന്നീട് മത്സരം മാറുന്നു:
“ആരാണ് കൂടുതൽ
അന്വേഷിച്ചത്?” എന്നതിൽനിന്ന്
“ആരാണ് കൂടുതൽ
മികച്ചതായി ഒരുക്കിയത്?” എന്നതിലേക്ക്.
ഇത് സംഭവിക്കുന്നിടത്ത് ശാസ്ത്രമേളയുടെ
അക്കാദമിക സ്വഭാവം മാറുന്നു .
അപ്പോൾ വലിയ ചെലവ്, സാങ്കേതിക പകിട്ട്, പ്രൊഫഷണൽ അവതരണം എന്നിവ കുട്ടിയുടെ
യഥാർത്ഥ അന്വേഷണശേഷിയെ മറികടക്കാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്.
ഇവിടെ സാമ്പത്തിക വിഭവങ്ങളുടെ അസമത്വവും
ഒരു ചോദ്യമാണ്.
എല്ലാ സ്കൂളുകൾക്കും ഒരേ തരത്തിലുള്ള
വിദഗ്ധസഹായവും സൗകര്യങ്ങളും ലഭ്യമാണോ?
എല്ലാ കുട്ടികൾക്കും ഒരേ രീതിയിൽ
അവസരമുണ്ടോ?
അതുകൊണ്ട് ശാസ്ത്രമേളയുടെ നീതി എന്നത് വിധികർത്താക്കളുടെ നിഷ്പക്ഷത മാത്രം അല്ല.
കുട്ടികൾക്ക് അവരുടെ സ്വന്തം കഴിവ് പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ലഭിക്കുന്ന അവസരങ്ങളുടെ നീതിയും അതിന്റെ ഭാഗമാണ്.
മാനുവൽ മാത്രം മാറിയാൽ മതിയോ?
ശാസ്ത്രമേളകളുടെ നിയമങ്ങളിലും
ഇനങ്ങളിലും കാലാനുസൃതമായ മാറ്റങ്ങൾ വന്നിട്ടുണ്ട്.
ഇപ്പോൾ ഔദ്യോഗിക പട്ടികയിൽ Working Model,
Still Model, Research Type Project, Improvised Experiments എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം Robotics, Electronics, IoT പോലുള്ള മേഖലകളും കാണാം. ഗണിതശാസ്ത്രമേളയിലും GeoGebra, Single Project, Group
Project, Games, Puzzle തുടങ്ങിയ പ്രവർത്തനാധിഷ്ഠിത
ഇനങ്ങളുണ്ട്.
ഇത് മേളകൾ കാലത്തിനനുസരിച്ച് വികസിക്കുന്നതിന്റെ സൂചനയാണ്.
മാനുവൽ പറയുന്നത് കുട്ടിയുടെ കഴിവിനും
അന്വേഷണത്തിനും അവസരം നൽകുക എന്നതാണ് .
പക്ഷേ സ്കൂൾതലത്തിൽ ചോദ്യം:
“മേളയ്ക്ക് വേണ്ടി എന്ത് നിർമ്മിക്കണം ?”
എന്നായി മാറിയാൽ പ്രശ്നം തുടരുന്നു.
അതിനുപകരം ചോദിക്കേണ്ടത്:
“ക്ലാസിൽ കുട്ടികൾ എന്താണ് അന്വേഷിച്ചത്?”
എന്നാണ്.
മേളയ്ക്കായി പ്രോജക്ട് കണ്ടെത്തുന്നതിന്
പകരം,
ക്ലാസ് പ്രവർത്തനങ്ങളിൽനിന്ന്
പ്രോജക്ടുകൾ കണ്ടെത്തണം.
മേളയ്ക്കായി കുട്ടിയെ
പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം,
കുട്ടിയുടെ പഠനയാത്രയെ മേളയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം.
വിധികർത്താവിന് കാണാനാകാത്ത ഒരു പ്രശ്നം
ഒരു വിധികർത്താവ് ഒരു കുട്ടിയുടെ
മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു.
അവന്റെ മുന്നിൽ മനോഹരമായ ഒരു വർക്കിംഗ്
മോഡൽ
കുട്ടി അത് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു.
ശാസ്ത്രീയ ആശയം വിശദീകരിക്കുന്നു.
ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി നൽകുന്നു.
വിധികർത്താവിന് കാണാൻ കഴിയുന്നത് അവസാന ഉൽപ്പന്നവും കുറച്ച് മിനിറ്റുകളുടെ അവതരണവുമാണ്.
പക്ഷേ കാണാൻ കഴിയാത്ത ചില
കാര്യങ്ങളുണ്ട്:
ആദ്യ ആശയം എവിടെ നിന്നുവന്നു?
ആദ്യ മാതൃക എങ്ങനെയായിരുന്നു?
എത്ര തവണ പരാജയപ്പെട്ടു?
എന്ത് മാറ്റങ്ങൾ കുട്ടി സ്വയം
നിർദേശിച്ചു?
ആരാണ് പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചത്?
എത്രമാത്രം അധ്യാപകസഹായം ലഭിച്ചു?
വിദഗ്ധൻ നൽകിയ സഹായം എന്തായിരുന്നു?
ഇത് ക്ലാസ് പ്രവർത്തനത്തിന്റെ സ്വാഭാവിക
വളർച്ചയായിരുന്നോ?
അല്ലെങ്കിൽ മേളയ്ക്കായി പുതുതായി
നിർമ്മിച്ചതോ?
ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ കുട്ടിയെ
പരിചയമില്ലാത്ത ഒരു വിധികർത്താവിന് ഏതാനും മിനിറ്റുകളിൽ കണ്ടെത്തുക പ്രയാസമാണ്.
അതുകൊണ്ട് അവസാന ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ വിലയിരുത്തൽ മാത്രം മതിയാകില്ല.
ഉൽപ്പന്നത്തിലേക്ക് കുട്ടി എത്തിയ പ്രക്രിയയുടെ തെളിവും വിലയിരുത്തലിൽ
എത്തണം.
വിലയിരുത്തൽ എപ്പോൾ തുടങ്ങണം ?
ഒരു കുട്ടിയുടെ ശാസ്ത്രീയ
പ്രവർത്തനത്തിന്റെ വിലയിരുത്തൽ മേളാവേദിയിൽ
എത്തുന്ന ദിവസം ആരംഭിക്കേണ്ടതല്ല.
അത് ക്ലാസ് മുറിയിൽ ആരംഭിക്കണം.
കുട്ടിയുടെ സ്വന്തം ചോദ്യത്തിൽ.
ആദ്യ പരീക്ഷണത്തിൽ.
ആദ്യ പരാജയത്തിൽ.
ആദ്യ മാതൃകയിൽ.
ആദ്യ തിരുത്തലിൽ.
പിന്നീട് അധ്യാപകന്റെ നിരീക്ഷണം.
സ്കൂൾതലത്തിലുള്ള പ്രവർത്തനരേഖ.
കുട്ടിയുടെ സ്വയം വിലയിരുത്തൽ.
അതിനുശേഷം മേളയിലെ വിദഗ്ധ വിലയിരുത്തൽ.
അങ്ങനെ വിലയിരുത്തൽ പെട്ടെന്നുള്ള ഒരു വിധിയല്ല; ഒരു തുടർച്ചയായ പ്രക്രിയ ആകുന്നു.
കുട്ടിയോട് ചോദിക്കാം:
- ഈ ആശയം എങ്ങനെ ലഭിച്ചു?
- ആദ്യമായി നിങ്ങൾ എന്താണ് പരീക്ഷിച്ചത്?
- എന്താണ് പരാജയപ്പെട്ടത്?
- എന്ത് മാറ്റം വരുത്തി?
- എന്താണ് നിങ്ങൾ സ്വയം ചെയ്തത്?
- ആരിൽനിന്നാണ് സഹായം ലഭിച്ചത്?
- ആ സഹായം എന്തിനായിരുന്നു?
- ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ എന്ത് മാറ്റും?
ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങൾക്ക് കുട്ടിയുടെ
സ്വന്തം മറുപടി വലിയ തെളിവാണ്.
സ്വയംവിലയിരുത്തൽ: ഒരു പഠനസംസ്കാരം
ഇതിനായി കുട്ടിക്ക് ഒരു ലളിതമായ Self-Assessment /
Process Record നൽകാം.
ഉദാഹരണത്തിന്:
എന്റെ ആശയം:
........................................
എനിക്ക് ആദ്യം തോന്നിയ ചോദ്യം:
........................................
ഞാൻ ആദ്യം പരീക്ഷിച്ചത്:
........................................
എനിക്ക് നേരിട്ട പ്രശ്നം:
........................................
ഞാൻ വരുത്തിയ മാറ്റം:
........................................
എനിക്ക് ലഭിച്ച സഹായം:
........................................
ആ സഹായം ആരിൽനിന്ന് ലഭിച്ചു:
........................................
ഈ പ്രവർത്തനത്തിൽ ഞാൻ സ്വയം ചെയ്ത
പ്രധാന കാര്യം:
........................................
ഞാൻ പുതുതായി പഠിച്ചത്:
........................................
വീണ്ടും ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ മാറ്റാൻ
ആഗ്രഹിക്കുന്നത്:
........................................
ഇത് കുട്ടിയെ പിടികൂടാനുള്ള രേഖയല്ല.
കുട്ടിക്ക് സ്വന്തം പഠനത്തെക്കുറിച്ച്
ചിന്തിക്കാനുള്ള രേഖയാണ്.
അധ്യാപകനും പ്രധാനാധ്യാപകനും
പറയാനുള്ളത്
കുട്ടിയുടെ സ്വയംവിലയിരുത്തൽ മാത്രം
മതിയാകില്ല.
കുട്ടിയെ പഠനപ്രക്രിയയിൽ നിരീക്ഷിച്ച
അധ്യാപകനും തന്റെ രേഖ നൽകണം.
അധ്യാപകൻ പരിശോധിക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങൾ:
- ആശയം ക്ലാസ് പ്രവർത്തനത്തിൽ നിന്നാണോ ഉയർന്നത്?
- കുട്ടി സ്വയം ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തിയോ?
- കുട്ടി സ്വയം പരീക്ഷണങ്ങൾ നിർദേശിച്ചോ?
- പരാജയങ്ങളിൽനിന്ന് പഠിച്ചോ?
- മാതൃകയിൽ സ്വയം മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയോ?
- അധ്യാപകന്റെ സഹായം എന്തായിരുന്നു?
- വിദഗ്ധസഹായം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അതിന്റെ സ്വഭാവം
എന്തായിരുന്നു?
- കുട്ടിക്ക് ആശയം സ്വന്തം വാക്കുകളിൽ വിശദീകരിക്കാൻ
കഴിയുന്നുണ്ടോ?
പ്രധാനാധ്യാപകനോ സ്കൂൾതല സമിതിക്കോ
ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പ്രക്രിയ നടന്നതായി
സാക്ഷ്യപ്പെടുത്താം.
ഇത് “കുട്ടി ഒറ്റയ്ക്ക് എല്ലാം ചെയ്തു”
എന്ന സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ആകരുത്.
കാരണം സഹായം സ്വീകരിക്കുന്നത് തെറ്റല്ല.
സഹായം സ്വീകരിച്ച കാര്യം
മറച്ചുവയ്ക്കേണ്ട സാഹചര്യം ഉണ്ടാകരുത്. മറിച്ച്,
“ആരാണ് സഹായിച്ചത്?” എന്നതിനേക്കാൾ “ആ സഹായത്തിനു ശേഷവും കുട്ടി എന്താണ് സ്വയം ചെയ്തത്?”
എന്നതാണ് പ്രധാന ചോദ്യം.
ശാസ്ത്രമേളയുടെ മൂല്യനിർണയം എങ്ങനെ
മാറ്റാം?
അപ്പോൾ ഒരു പുതിയ മൂല്യനിർണയരീതി
ചിന്തിക്കാം.
അന്തിമ ഉൽപ്പന്നത്തിന്റെ നിലവാരം
തുടർന്നും വിലയിരുത്തണം.
പക്ഷേ അതിനൊപ്പം:
1. ആശയത്തിന്റെ ഉത്ഭവം
കുട്ടിയുടെ ചോദ്യം/നിരീക്ഷണം/താൽപര്യം
എത്രത്തോളം പ്രവർത്തനത്തിന് തുടക്കമിട്ടു?
2. അന്വേഷണപ്രക്രിയ
കുട്ടി എന്തൊക്കെ പരീക്ഷിച്ചു?
3. തിരുത്തലും
മെച്ചപ്പെടുത്തലും
പരാജയങ്ങളിൽനിന്ന് എന്താണ് പഠിച്ചത്?
4. കുട്ടിയുടെ തനതായ
സംഭാവന
അവസാന ഉൽപ്പന്നത്തിലെ പ്രധാന
തീരുമാനങ്ങളിൽ കുട്ടിയുടെ പങ്ക് എന്തായിരുന്നു?
5. ശാസ്ത്രീയ ധാരണ
കുട്ടിക്ക് ആശയം മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടോ?
6. ആശയവിനിമയം
കുട്ടിക്ക് സ്വന്തം പ്രവർത്തനം സ്വന്തം
ഭാഷയിൽ വിശദീകരിക്കാനാകുമോ?
7. സഹായത്തിന്റെ ഉപയോഗം
ലഭിച്ച സഹായം കുട്ടിയുടെ കഴിവിനെ
വികസിപ്പിച്ചോ, അതോ കുട്ടിയുടെ പകരക്കാരനായോ?
8. തുടർചിന്ത
“ഇനി എന്ത്?” എന്ന ചോദ്യത്തിന് കുട്ടിക്ക് സ്വന്തം ആശയമുണ്ടോ?
എന്നിവ കൂടി വിലയിരുത്തപ്പെടണം
അഭിപ്രായങ്ങള്
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ